آن که با دست کوتاه ببخشد او را با دست دراز ببخشند [ مى‏گویم : معنى آن این است که آنچه آدمى از مال خود در راه نیکى و نیکوکارى بخشد ، هرچند اندک بود خدا پاداش آن را بزرگ و بسیار دهد ، و دو دست در اینجا دو نعمت است و امام میان نعمت بنده و نعمت پروردگار فرق گذارد ، نعمت بنده را دست کوتاه و نعمت خدا را دست دراز نام نهاد ، چه نعمتهایى خدا همواره از نعمتهاى آفریدگان فراوانتر است و افزون چرا که نعمتهاى خدا اصل نعمتهاست و هر نعمتى را بازگشت به نعمت خداست و برون آمدن آن از آنجاست . ] [نهج البلاغه]
 
پنج شنبه 88 خرداد 28 , ساعت 4:4 عصر
امام سجاد (ع) : و با تسلط و توانایی ما را بر همه آفریدگان برتری داد ، و از این رو به قدرت و توانایی او همه مخلوقاتش فرمانبر ما بوده و به نیرو و زورش به اطاعت ما درمی آید ( چنان که در قرآن کریم " سوره 31 ، آیه 20 " فرموده : ان الله سخر لکم ما فی السموات وما فی الارض یعنی البته خداوند آنچه در آسمانها و زمین است رام شما گردانیده )
و جعل لنا الفضیلة بالملکة علی جمیع الخلق ، فکل خلیقته منقادة لنا بقدرته ، و صائرة الی طاعتنا بعزته .
صحیفه سجادیه


لیست کل یادداشت های این وبلاگ