[ و از سخنان آن حضرت است ، چون کسى از او پرسید : « رفتن ما به شام به قضا و قدر خدا بود ؟ » پس از گفتار دراز ، و این گزیده آن است : ] واى بر تو شاید قضاء لازم و قدر حتم را گمان کرده‏اى ، اگر چنین باشد پاداش و کیفر باطل بود ، و نوید و تهدید عاطل . خداى سبحان بندگان خود را امر فرمود و در آنچه بدان مأمورند داراى اختیارند ، و نهى نمود تا بترسند و دست باز دارند . آنچه تکلیف کرد آسان است نه دشوار و پاداش او بر کردار اندک ، بسیار . نافرمانیش نکنند از آنکه بر او چیرند ، و فرمانش نبرند از آن رو که ناگزیرند . پیامبران را به بازیچه نفرستاد ، و کتاب را براى بندگان بیهوده نازل نفرمود و آسمان‏ها و زمین و آنچه میان این دو است به باطل خلق ننمود . « این گمان کسانى است که کافر شدند . واى بر آنان که کافر شدند از آتش . » [نهج البلاغه]
 
سه شنبه 88 اردیبهشت 15 , ساعت 7:54 عصر
امام جعفر صادق (ع) : سالمندان خود را بزرگ دارید و با ارحام خود صله کنید ، و صله رحمی بهتر از آزار نرساندن به آنها نیست .
عظموا کبارکم و صلوا ارحامکم ، و لیس تصلونهم بشی ء أفضل من کف الأذی عنهم .
اصول کافی ، ج 3 ، ص 241


لیست کل یادداشت های این وبلاگ