روزى دو گونه است : روزیى که آن را جویى ، و روزیى که تو را جوید و اگر پى آن نروى راه به سوى تو پوید . پس اندوه سال خود را بر اندوه روز خویش منه که روزى هر روز تو را بس است . پس اگر آن سال در شمار عمر تو آید ، خداى بزرگ در فرداى هر روز آنچه قسمت تو فرموده عطا فرماید و اگر آن سال در شمار عمر تو نیست ، پس غم تو بر آنچه از آن تو نیست چیست ؟ و در آنچه روزى توست هیچ خواهنده بر تو پیشى نگیرد ، و هیچ غالبى بر تو چیره نشود ، و آنچه برایت مقدر شده تأخیر نپذیرد . [ این گفتار پیش از این در آنجا که سخن از این باب بود گذشت لیکن در اینجا روشن‏تر و گسترده‏تر است ، بدین رو بر قاعده‏اى که در آغاز کتاب نهادیم آن را از نو آوردیم . ] [نهج البلاغه]
 
سه شنبه 88 اردیبهشت 15 , ساعت 7:55 عصر
امام جعفر صادق (ع) : کسی از شما چنین مپندارد که چون مؤمنی را شادمان ساخت تنها وی را مسرور ساخته است بلکه به خدا سوگند ما را خوشحال کرده است ، بلکه به خدا سوگند پیامبر خدا را شاد نموده است .
لا یری أحدکم إذا أدخل علی مؤمن سرورا أنه علیه أدخله فقط بل و الله علینا ، بل و الله علی رسول الله صلی الله علیه و آله .
اصول کافی ، ج 3 ، ص 272
 


لیست کل یادداشت های این وبلاگ